Die bestaande Volksraad van die Republiek van Bravoland het besluit dat dit weer tyd is vir Bravoland se jaarlikse Volksraadverkiesing.
Hiermee doen ons 'n beroep op al ons Burgers om nominasies te gee vir wie hulle voel hulle moet verteenwoordig op die Volksraad.
Nominasies sluit oor 30 dae.
Om Bravolanders te nomineer, besoek gerus http://www.bravoland.co.za/forum/index.php?topic=4662.0.
Baie dankie.
5 Mar 2009
26 Feb 2009
20 Feb 2009
'n Nuwe Babel
deur Clem de Klerk
Toe die mense Babel oprig, was die bedoeling om dit hoog genoeg te maak om tot in die Hemel te reik, en die gevolg daarvan was dat die Here hulle gekortwiek het deur verwarring te bring met tale – en die bouery is gestaak omdat die werkers mekaar nie kon verstaan nie.
In Suid-Afrika is daar talle volke saamgevoeg om ’n sogenaamde nuwe reënboognasie te vestig. Die nuwe nasie het, vanweë die regime se beleid, die voertaal veralgemeen met Engels, waarvan die meerderheid mense nie geletterd genoeg is om dit te besig nie. Die gevolg is dat alhoewel Engels nou die “amptelike voertaal” is, dit neerslag vind in verskeie sektore van die bestel – skoolkinders druip weens die feit dat moedertaal nie die onderrig medium is nie, staatsdepartemente is ondoeltreffend, deels weens die taalgebruik en universiteite se resultate verswak jaarliks as gevolg van dieselfde rede.
Terwyl die toring van Suid-Afrika-Babel besig is om totale verwarring te veroorsaak, spring en juig die dwalende massas asof hulle die nuwe Babel voltooi het. Die verwarring in die parlement en ook in die howe het reeds die bespotting van die land geword.
Afrikaans word vermy deur elke volksvreemde, en dikwels, meer dikwels as wat die toringbouers dit wou, word gewone burgers van die nuwe nasie deur hulle eie onkunde in lagwekkende situasies geplaas.
Uiteindelik sal die bouers mekaar verwyt vir wat verkeerd is, trouens, dit gebeur reeds.
Die Cope vs. ANC/SAKP geveg is besig om te groei en daardie twis sal verder uitkring tot ander volke soos wat onlangse opnames reeds bewys het – te veel Kleurlinge gaan nie stem nie, weens ’n wantroue in die Babelbouers. Talle hofsake is gekanselleer weens die taalkwessie – uiteindelik sal die Babelgesindes se ideologie tot hul eie selfvernietiging lei en juis dit kan tot Afrikanervryheid lei.
Taal en kultuur is veel kragtiger as politieke ideologie – die wortels van die Afrikaner is onlosmaaklik en uiteindelik sal daardie wortels die anker wees wat die ganse Afrikanerdom saamvoeg in die takstruktuur van die hele Afrikanerboom.
Dit sal op daardie dag wanneer hierdie dinge waarheid word, nodig wees om as Bravolanders die insig en wysheid te openbaar om al die vertakkinge van die boom te akkommodeer sonder om die wortelstelsel te beseer. Hoe dit werklikheid gaan word, sal die tyd leer. Jy en ek moet nou reeds een vraag beantwoord:
Sal ons liefde vir ons volk sterk genoeg wees om die nuut verkrygde vryheid verantwoordelik te ontvang en te geniet binne die konteks van ons volkskultuur?
As die nuwe Babel tot ’n val kom, moet Afrikanerkultuur sterk genoeg wees om sy vryheid in ontvangs te neem – en diegene wat nie deel is van daardie vryheid nie, sodanig te rig dat hulle geen bedreiging sal wees vir ons volk nie. Die moeisaamheid hiervan kan nie onderskat word nie – daarom moet ons nou reeds ons self posisioneer om met grasie te beweeg na die nuwe vryheid
Verdeeldheid in eie geledere sal moet plek maak vir algehele eendrag.
Toe die mense Babel oprig, was die bedoeling om dit hoog genoeg te maak om tot in die Hemel te reik, en die gevolg daarvan was dat die Here hulle gekortwiek het deur verwarring te bring met tale – en die bouery is gestaak omdat die werkers mekaar nie kon verstaan nie.
In Suid-Afrika is daar talle volke saamgevoeg om ’n sogenaamde nuwe reënboognasie te vestig. Die nuwe nasie het, vanweë die regime se beleid, die voertaal veralgemeen met Engels, waarvan die meerderheid mense nie geletterd genoeg is om dit te besig nie. Die gevolg is dat alhoewel Engels nou die “amptelike voertaal” is, dit neerslag vind in verskeie sektore van die bestel – skoolkinders druip weens die feit dat moedertaal nie die onderrig medium is nie, staatsdepartemente is ondoeltreffend, deels weens die taalgebruik en universiteite se resultate verswak jaarliks as gevolg van dieselfde rede.
Terwyl die toring van Suid-Afrika-Babel besig is om totale verwarring te veroorsaak, spring en juig die dwalende massas asof hulle die nuwe Babel voltooi het. Die verwarring in die parlement en ook in die howe het reeds die bespotting van die land geword.
Afrikaans word vermy deur elke volksvreemde, en dikwels, meer dikwels as wat die toringbouers dit wou, word gewone burgers van die nuwe nasie deur hulle eie onkunde in lagwekkende situasies geplaas.
Uiteindelik sal die bouers mekaar verwyt vir wat verkeerd is, trouens, dit gebeur reeds.
Die Cope vs. ANC/SAKP geveg is besig om te groei en daardie twis sal verder uitkring tot ander volke soos wat onlangse opnames reeds bewys het – te veel Kleurlinge gaan nie stem nie, weens ’n wantroue in die Babelbouers. Talle hofsake is gekanselleer weens die taalkwessie – uiteindelik sal die Babelgesindes se ideologie tot hul eie selfvernietiging lei en juis dit kan tot Afrikanervryheid lei.
Taal en kultuur is veel kragtiger as politieke ideologie – die wortels van die Afrikaner is onlosmaaklik en uiteindelik sal daardie wortels die anker wees wat die ganse Afrikanerdom saamvoeg in die takstruktuur van die hele Afrikanerboom.
Dit sal op daardie dag wanneer hierdie dinge waarheid word, nodig wees om as Bravolanders die insig en wysheid te openbaar om al die vertakkinge van die boom te akkommodeer sonder om die wortelstelsel te beseer. Hoe dit werklikheid gaan word, sal die tyd leer. Jy en ek moet nou reeds een vraag beantwoord:
Sal ons liefde vir ons volk sterk genoeg wees om die nuut verkrygde vryheid verantwoordelik te ontvang en te geniet binne die konteks van ons volkskultuur?
As die nuwe Babel tot ’n val kom, moet Afrikanerkultuur sterk genoeg wees om sy vryheid in ontvangs te neem – en diegene wat nie deel is van daardie vryheid nie, sodanig te rig dat hulle geen bedreiging sal wees vir ons volk nie. Die moeisaamheid hiervan kan nie onderskat word nie – daarom moet ons nou reeds ons self posisioneer om met grasie te beweeg na die nuwe vryheid
Verdeeldheid in eie geledere sal moet plek maak vir algehele eendrag.
28 Jan 2009
Stap vir stap na volksvryheid
Deur Clem de Klerk
Ons ken ons geskiedenis en daarom is Bravolanders nie in vertwyfeling oor waarheen hulle op pad is nie. Die pad na vryheid is nie die breë pad wat met duur Duitse motors bewandel word nie. Dit is die smal pad, waar klein oorwinnings die grootste kenmerk is. Daardie klein oorwinnings word bereik deur stap vir stap deur ’n proses van stryd te gaan.
As ons terug kyk sien ons die bakens van klein en groot oorwinnings. So klein as wat Volkskas begin het, so klein en dalk kleiner is ons poging om Oranjekas te vestig as ’n volkseie meganisme wat ons die volgende stap laat neem.
In hierdie ruwe land met sy onherbergsaamheid van vreemde kulture het die Afrikaner stap vir stap sy weg gebaan en die een struktuur na die ander gevestig – elke stap met ’n drieledige doel daarmee saam. ’n Verarmde volk moes geestelik en finansieel uit die modder opgetel word, daar moes ook ruimte geskep word om die opwelling van volksnasionalisme te huisves. Binne die kerklike omgewing en die kultuurorganisasies is hieraan beslag gegee. Die vestiging van ’n ekonomiese magsblok om werk te bied aan ons volk se opkomende geslagte, het aanleiding gegee tot talle sake- en nywerhede se vestiging.
Vandag, byna tagtig jaar later, is ons volk weer waar ons was. Stap vir stap het ons volk sy vryheid prys gegee. Eers is politieke vryheid geoffer ter wille van aansien en wêreldmening. Kort daarna het alles omgekeer en het gister se welslae, môre se nagmerrie geword.
Net soos wat die Boere generaals nie gehoor wou gee aan die versugting om die Britte in te wag by die hawes nie, net so is die geroep van vele behoudende Afrikaners nie gehoor toe die wolf in 1994 aan die voordeur klop nie. Stap vir stap het die Land van Sonskyn verander in ’n land van geweld, van moord en doodslag...
Natuurlik sal die Afrikaner nie graag die foute van die verlede wil herhaal nie – maar die een goeie en besondere eienskap van Afrikaners het hom ’n duur prys laat betaal – sy goedgelowigheid, lojaliteit en hoë agting vir sy leiers, het meegewerk om die 1994 verkiesing toe te laat.
Vandag het ons nuwe denke. Die behoudendes van weleer is by ons nie meer. Diegene wat steeds vasklou aan die verlede is nie beter of swakker as sy eweknie van môre nie. Vasklou aan die verlede beteken nie die vergeet van sy herkoms en sy heldedade nie. Vasklou aan die verlede beteken die valse hoop om gister te vervolmaak in die dag ná môre.
Daarmee as agtergrond sal Bravolanders stap vir stap moet beplan en besin, sodat alles in plek is wanneer ons die ryp vrugte van vryheid pluk, dat ons ’n draagbare houer sal vind daarvoor. Daar is diegene wat meen ons vorder nie, daar is ander wat vermaan dat ons te vinnig versnel. Tussen dit alles deur bly een saak voorop - ons sal met versigtigheid ons taak moet aanpak, dit stap vir stap afhandel in die stille wete: God regeer, en Sy wil sal geskied – hoe moeilik ons omstandighede ook al is.
Daarom is elke Bravolander verbind daartoe om eerbare, vredeliewende mense ook ons vriende sal wees.
Ons volk se heldedade word in geskiedenisboeke opgeteken en bewaar vir die geslagte wat kom. U en ek is die nuusmakers van môre – u en ek moet sorg dat daar uit Bravoland helde sal opstaan wat regverdiglik in die galery van ons volk sal wees – ’n Afrikaner wat alles geoffer het sodat die nageslag na Bravolanders sal verwys as vreesloos, diep gelowig, dapper. Maar om sulke eretitels te verwerf, beteken dat ons stap vir stap ons weg moet baan tot daar waar vryheid op ons wag!
Ons ken ons geskiedenis en daarom is Bravolanders nie in vertwyfeling oor waarheen hulle op pad is nie. Die pad na vryheid is nie die breë pad wat met duur Duitse motors bewandel word nie. Dit is die smal pad, waar klein oorwinnings die grootste kenmerk is. Daardie klein oorwinnings word bereik deur stap vir stap deur ’n proses van stryd te gaan.
As ons terug kyk sien ons die bakens van klein en groot oorwinnings. So klein as wat Volkskas begin het, so klein en dalk kleiner is ons poging om Oranjekas te vestig as ’n volkseie meganisme wat ons die volgende stap laat neem.
In hierdie ruwe land met sy onherbergsaamheid van vreemde kulture het die Afrikaner stap vir stap sy weg gebaan en die een struktuur na die ander gevestig – elke stap met ’n drieledige doel daarmee saam. ’n Verarmde volk moes geestelik en finansieel uit die modder opgetel word, daar moes ook ruimte geskep word om die opwelling van volksnasionalisme te huisves. Binne die kerklike omgewing en die kultuurorganisasies is hieraan beslag gegee. Die vestiging van ’n ekonomiese magsblok om werk te bied aan ons volk se opkomende geslagte, het aanleiding gegee tot talle sake- en nywerhede se vestiging.
Vandag, byna tagtig jaar later, is ons volk weer waar ons was. Stap vir stap het ons volk sy vryheid prys gegee. Eers is politieke vryheid geoffer ter wille van aansien en wêreldmening. Kort daarna het alles omgekeer en het gister se welslae, môre se nagmerrie geword.
Net soos wat die Boere generaals nie gehoor wou gee aan die versugting om die Britte in te wag by die hawes nie, net so is die geroep van vele behoudende Afrikaners nie gehoor toe die wolf in 1994 aan die voordeur klop nie. Stap vir stap het die Land van Sonskyn verander in ’n land van geweld, van moord en doodslag...
Natuurlik sal die Afrikaner nie graag die foute van die verlede wil herhaal nie – maar die een goeie en besondere eienskap van Afrikaners het hom ’n duur prys laat betaal – sy goedgelowigheid, lojaliteit en hoë agting vir sy leiers, het meegewerk om die 1994 verkiesing toe te laat.
Vandag het ons nuwe denke. Die behoudendes van weleer is by ons nie meer. Diegene wat steeds vasklou aan die verlede is nie beter of swakker as sy eweknie van môre nie. Vasklou aan die verlede beteken nie die vergeet van sy herkoms en sy heldedade nie. Vasklou aan die verlede beteken die valse hoop om gister te vervolmaak in die dag ná môre.
Daarmee as agtergrond sal Bravolanders stap vir stap moet beplan en besin, sodat alles in plek is wanneer ons die ryp vrugte van vryheid pluk, dat ons ’n draagbare houer sal vind daarvoor. Daar is diegene wat meen ons vorder nie, daar is ander wat vermaan dat ons te vinnig versnel. Tussen dit alles deur bly een saak voorop - ons sal met versigtigheid ons taak moet aanpak, dit stap vir stap afhandel in die stille wete: God regeer, en Sy wil sal geskied – hoe moeilik ons omstandighede ook al is.
Daarom is elke Bravolander verbind daartoe om eerbare, vredeliewende mense ook ons vriende sal wees.
Ons volk se heldedade word in geskiedenisboeke opgeteken en bewaar vir die geslagte wat kom. U en ek is die nuusmakers van môre – u en ek moet sorg dat daar uit Bravoland helde sal opstaan wat regverdiglik in die galery van ons volk sal wees – ’n Afrikaner wat alles geoffer het sodat die nageslag na Bravolanders sal verwys as vreesloos, diep gelowig, dapper. Maar om sulke eretitels te verwerf, beteken dat ons stap vir stap ons weg moet baan tot daar waar vryheid op ons wag!
9 Jan 2009
Nasionale simbole van die Republiek van Bravoland
Amptelike vlag: Die Triomfvlag
Bravoland-Landswapen
Bravoland-Vlaglied
ORANJE BLANJE BLOU
Die Hoogland is ons woning, die land van son en veld,
waar woeste vryheidswinde waai oor graf van meenge held,
Die ruimtes het ons siel gevoed, ons kan g'n slawe wees,
want vryer as die arensvlug, die vlugte van ons gees.
Dis die tyd, dis die dag om te handhaaf en te bou
Hoog die hart, hoog die vlag, hoog
Oranje Blanje Blou
Ons gaan saam die donker toekoms in
om as een te sneuwel of oorwin
met ons oog gerig op jou,
ons Oranje Blanje Blou!
Die ruwe berge reekse staan hoog teen awendlug,
soos gryse ewighede daar versteen, verstyf in vlug,
En stewig soos die grou graniet ons Boeretrots en trou,
die fondament waarop ons hier 'n nuwe nasie bou.
Dis die tyd, dis die dag om te handhaaf en te bou
Hoog die hart, hoog die vlag, hoog
Oranje Blanje Blou
Ons gaan saam die donker toekoms in
om as een te sneuwel of oorwin
met ons oog gerig op jou,
ons Oranje Blanje Blou!
Die God van onse vaders het ons hierheen gelei,
ons dien Sy grootse skeppingsplan, solank ons Boere bly,
Ons bui ons hoofde voor Hom alleen, en as Hy ons verhoor,
omgord ons bly die lendene. Die toekoms wink daar voor.
Dis die tyd, dis die dag om te handhaaf en te bou
Hoog die hart, hoog die vlag, hoog
Oranje Blanje Blou
Ons gaan saam die donker toekoms in
om as een te sneuwel of oorwin
met ons oog gerig op jou,
ons Oranje Blanje Blou!
23 Dec 2008
Vlaglied van Suid-Afrika
Volledige gedig "Ons eie vlag" deur CJ Langenhoven, waarvan die vierde strofe die Vlaglied van Suid-Afrika is:
ONS EIE VLAG
Daar is ander en eie wat opkyk en vra:
Wat beteken jou vlag dan, Suid-Afrika -
'n Lap met 'n skilderpatroon,
'n Vaatdoek wat fladder vir spogvertoon?
Aan die vreemde van ver af wat opkyk en vra:
Wat beteken jou vlag dan, Suid-Afrika -
Sê: Vreemdeling, luister met vriendelikheid:
Die vlag is die beeld van ons majesteit,
Ons nasie se septer, ons volk se kroon,
Die regterhands-waarborg aan al wat hier woon
Dat burger by burger as een man sal staan
Om skoon en onskendbaar te hou daardie vaan;
Aan ander 'n waarskuwing, wie ook kom pla,
Pasop vir die seuns van Suid-Afrika.
Aan kinders van my wat nog opkyk en vra:
Wat beteken jou vlag dan, Suid-Afrika -
Sê: Kinders, hy's julle verbond met mekaar
Om elkeen teen elkeen sy trou te bewaar,
Om elkeen sy eer en sy roem te behou,
Om te voel ons is niemand se minderes nou -
Ons wil is ons eie, ons weg wys so
soos ons self hom baan, onder God daar bo.
Saam sal ons dien, en saam sal ons dra,
Want saam is ons seuns van Suid-Afrika.
Nooit hoef jou kinders wat trou is te vra:
Wat beteken jou vlag dan, Suid-Afrika -
Ons weet hy's die seël van ons vryheid en reg
Vir naaste en vreemde, vir oorman en kneg;
Die pand van ons erf'nis, geslag op geslag,
Om te hou vir ons kinders se kinders wat wag;
Ons nasie se grondbrief van eiendomsland,
Uitgegee op gesag van die Hoogste se hand.
Oor ons hoof sal ons hys, in ons hart sal ons dra,
Die vlag van ons eie Suid-Afrika.
ONS EIE VLAG
Daar is ander en eie wat opkyk en vra:
Wat beteken jou vlag dan, Suid-Afrika -
'n Lap met 'n skilderpatroon,
'n Vaatdoek wat fladder vir spogvertoon?
Aan die vreemde van ver af wat opkyk en vra:
Wat beteken jou vlag dan, Suid-Afrika -
Sê: Vreemdeling, luister met vriendelikheid:
Die vlag is die beeld van ons majesteit,
Ons nasie se septer, ons volk se kroon,
Die regterhands-waarborg aan al wat hier woon
Dat burger by burger as een man sal staan
Om skoon en onskendbaar te hou daardie vaan;
Aan ander 'n waarskuwing, wie ook kom pla,
Pasop vir die seuns van Suid-Afrika.
Aan kinders van my wat nog opkyk en vra:
Wat beteken jou vlag dan, Suid-Afrika -
Sê: Kinders, hy's julle verbond met mekaar
Om elkeen teen elkeen sy trou te bewaar,
Om elkeen sy eer en sy roem te behou,
Om te voel ons is niemand se minderes nou -
Ons wil is ons eie, ons weg wys so
soos ons self hom baan, onder God daar bo.
Saam sal ons dien, en saam sal ons dra,
Want saam is ons seuns van Suid-Afrika.
Nooit hoef jou kinders wat trou is te vra:
Wat beteken jou vlag dan, Suid-Afrika -
Ons weet hy's die seël van ons vryheid en reg
Vir naaste en vreemde, vir oorman en kneg;
Die pand van ons erf'nis, geslag op geslag,
Om te hou vir ons kinders se kinders wat wag;
Ons nasie se grondbrief van eiendomsland,
Uitgegee op gesag van die Hoogste se hand.
Oor ons hoof sal ons hys, in ons hart sal ons dra,
Die vlag van ons eie Suid-Afrika.
13 Dec 2008
Subscribe to:
Posts (Atom)
